Dinginlik. Bana hep dingil sözünü çağrıştırır.Ama ihtiyacım olan şey bu dingil insanlardan, dingil yerden kurtulup dinginliğe kavuşmak.
Off çok zor..
20 Mart 2014 Perşembe
11 Mart 2014 Salı
Berkin
14 yaşında bir can 269 gündür verdiği hayat mücadelesini bu sabah kaybetti. Kaybeden o değildi elbet. Ona, ailesine bu zulmü görenler baştan kaybetmişlerdi. Ve ben 14 yaşında bir oğulun hayatını yaşayamadan bu dünyadan göçüp gittiği bugün kendi mutsuzluklarımı buradan yayınlayacak kadar onursuz olamam. Berkinin yasını tutmaktayım sadece hepsi bu....
4 Mart 2014 Salı
Shakespeare ve teselli
9 gün 9 koca gün... Geçermi? Bilmem En kötüsüde insanın kendi kendini teselli etmek zorunda kalmasıdır demiş üstat Shakespeare. Bende sürekli içimden teselli cümleleri kuruyorum kendime. Sabahın körü daha akşam olurmu , bu hafta geçermi , nasıl geçer soruları beynimi yiyor. İçimde yine o nefret ettiğim taş gibi oturan nefes aldırmayan büyük sıkıntı. Haftasonu biraz dinginlik yaşamak istiyorum bu boğucu şehirden kaçıp yaşlı insanlarla vakit geçirmek istiyorum. Onların koskoca ömürlerinin tükenmişliğinin hikayesini dinlemek istiyorum. Sıcak soba başında battaniyeyi dizlerime çekip çocukluğuma dönmek istiyorum.Önümüzdeki hafta bugün daha umutla daha heyecanla yazmam için dua ediyorum. Shakespeare kim bilir sen ne acılar çektin , kendinden başka seni teselli edecek kimsen yokmuydu seninde bu güzel sözleri söyledin.
2 Mart 2014 Pazar
Karga'ya kaldığımız yerden devam edeceğiz vakti gelince. Onun öncesinde beni bekleyen çok zorlu, muhtemelen bir sürü can sıkıcı olayın yaşanacağı (hatta yaşanmaya başladığı) bir haftaya girdim. Hafta sonu fena değildi. Hepte şikayet etmeyelim değil mi? Ama her güzel şey gibi çabuk geçti. Pazartesi günümün pazar günümden farkının olmadığı pazar gece uykularımın bölünmediği ve içimde taş gibi oturan sıkıntılarla uyanmadığım sabahlarımın olacağı günleri de görecek miyim acep? O günler geldiğinde başka sıkıntılar mı baş gösterecek bugünleri mi arayacağım yoksa bilemiyorum. Ama herkes içinde olduğu kötü durumu hayatının en zor günü sanırmış ya bende öyle.
"30 lu yaşlarıma sesleniyorum" diye başlayan fena halde gıcık olduğum bir reklam var. Neymiş dere tepe gezecekmiş her yeri, toplantıları işi falan bahane etmeyecekmiş. Oh ne güzel İstanbul bizde gezsek ama biz dert etmesek te iş bizi dert ediyor yakamızı beyaz yakalı adamlar rahat bırakmıyor.Serbest saatlerde çalışma özgürlüğü diye bir şey var mesela. Bize neden hiç denk gelmedi? Neden sabahtan akşama kadar birilerinin senin olmanı istediği, sana sürekli saçma sapan işleri dikte ettiği sıkıcı ofislerde oturmak zorundayız ?
Umarım o istediğim olumlu değişiklikler gerçekleşecek ve bende huzura ereceğim. Ve o zaman çok uzakta olmasın ne olur:(
"30 lu yaşlarıma sesleniyorum" diye başlayan fena halde gıcık olduğum bir reklam var. Neymiş dere tepe gezecekmiş her yeri, toplantıları işi falan bahane etmeyecekmiş. Oh ne güzel İstanbul bizde gezsek ama biz dert etmesek te iş bizi dert ediyor yakamızı beyaz yakalı adamlar rahat bırakmıyor.Serbest saatlerde çalışma özgürlüğü diye bir şey var mesela. Bize neden hiç denk gelmedi? Neden sabahtan akşama kadar birilerinin senin olmanı istediği, sana sürekli saçma sapan işleri dikte ettiği sıkıcı ofislerde oturmak zorundayız ?
Umarım o istediğim olumlu değişiklikler gerçekleşecek ve bende huzura ereceğim. Ve o zaman çok uzakta olmasın ne olur:(
Kaydol:
Kayıtlar (Atom)