Burda geçirdiğim her gün ömrümden 2 yıl götürüyor bu hesaba göre maksimum 1,5 ay ömrüm kaldı dedim bugün.
Ne zaman kurtulurum, ne zaman düşlediğim hayal ettiğim işi yapmaya başlarım , yada ne zaman çalışmaya ihtyacım kalmayacak kadar param olur ve hayatımı mutlu sakin huzurlu ve sağlıklı geçiririm bilmem ama bildiğim tekşey var gemileri yakıp hadi eyvallah deyip ceketimi alıp çıkacağım gün yakındır. Mecburiyetlerden katlanıyor insan hayatındaki pek çok şeye. Seni ezerek, bilmediğin anlamadığın işleri sana yükleyip üstüne üstlük yanlış yaparsın cezasını çekersin dikte ederek akılları sıra verdikleri üç kuruş paranın karşılığını senden almış oluyorlar.İşi bilmeyip el üstünde tutulanlar ise sinirleri daha bir geriyor. Başlarım ulan işinede kağıdına da küreğinede deyip bide Allah ne verdiyse sövüp gitmek var ya olmuyor işte. Borç harç gelecek kaygısı hiç bitmiyor. Herkes şanslı doğmuyor benim şanssızlığım ise dünyanın yaşam seviyesi yüksek ülkelerinden birinde doğmamış ve yaşamıyor olmam .Yurt dışına çıktıkça kendi ülkemden, ülkemin insanında daha bi, nefret eder oldum . Buralara ait olmadığımı iliklerime kadar hissediyorum ama çivi gibi çakmışlar buraya beni kımıldayamıyorum.
Ayşe Arman ne demiş kimse okumazsa ben okurum benim kide o hesap .
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder